Durumu Değil Kurumu İdare Etmek

   Geçtiğimiz günlerde Afyon’a gitmiştim. Duruşma bittikten sonra müvekkillerle birlikte güzel bir öğle yemeği yedik. Duruşma bitmiş, dava konuşulmuş, yemekler yenmişti, sıra gelmişti kahvenin bahane sohbetin şahane olduğu bölüme.   

   Malum hemen her sohbette olduğu gibi siyasetten futbola kısa bir güzergah çizerken konu döndü dolaştı yatırım yapmaya geldi. Masada bulunanlardan biri söz aldı “avukatım senin sohbetini sevdim, gel sana buralardan bir yer alalım, arada gelir kaplıcaların şifasından yararlanırsın biz de senin keyifli sohbetinin tadına varırız”. Ben biraz mahcup söylenenlere teşekkür ederken burada yatırım yapacak kadar hazırda bir birikimim olmadığını söyleyince beriki yine atıldı “Hallederiz, Afyon Kocatepe Üniversitesinde görevli bir hoca arkadaşımız var müteahhitlik yapıyor, apart satıyor, kendisi pek girişken bir arkadaş maşallah ben de kendinden kira getirisi için bir daire aldım. Özellikle hastanede müşterisi olan doktor bir hayli fazla, konuşuruz onunla sana da bir daire alırız”.

   Konu birden bire yatırımdan farklı bir mecraya geçivermiş ve dikkatimi çekivermişti. Hemen sordum “bu arkadaş Üniversite’de ne iş yapıyor ki müteahhitlik yapabiliyor?” diye O da cevapladı “Yok avukat bey kendisi Üniversitede öğretim görevlisi, inşaat işini kardeşlerinin üzerinden yürütüyor ama neredeyse vaktinin çoğunu apart satmakla geçiriyor.” Üzerime vazife olmadığı halde sordum “iyi de bu yasal değil ki? Hem vaktinin çoğunu bu iş için harcıyor diyorsun, üniversitedeki görevini ne kadar sağlıklı yapıyor ki? Karışan, hesap soran birileri yok mu?”. Verdiği cevapla beni daha da çok şaşırttı “hoca zamanının büyük kısmını Devlet Hastanesi’nde geçiriyor, hem herkes biliyor bunu, etrafında birçok kişi de bu apartlarla ilgileniyor, yani alan memnun satan memnun”. Tam o sırada kahveler gelince sohbet bölündü ben de garson gidene kadar küçük lokumlarla ağzımı tatlandırdım.

   Garson gidince ben merakımı gidermeye devam ettim; “İyi de herkes görevini yapsın mesai dışında da ne isterse onu satsın bu ne kadar etik? Hem Rektör, Başhekim olanlara bir şey demiyor mu? Hastane pazarlama alanı mı?”. Afyonlu yanıtladı “Valla beyim Üniversitedekiler bu işe ne diyor bilmiyorum ama benim bildiğim hastanede bu apart işi bir hayli gündemde, hoca idarecilerin bir kısmıyla da bir hayli samimiymiş.” Şaşırdım kaldım.

   İddialar doğruysa durum çok vahim. Afyonlu arkadaşın “hoca“ dediği akademisyenin yaptığının etik olmayıp yasaya aykırı olmasına mı üzüleyim, maaş aldığı işine ayırması gereken zamanda başka işler yapmasına hayıflanayım yoksa asıl işi şifa dağıtmak olan hastanenin Pazar yerine çevrilmesine mi kızayım bilemedim. Oldum olası bu durumlar bana hep tatsız gelmiştir.

   Benzer konuları sıkça gündeme getiren biri olarak en büyük temennim sadece bu ve benzer konularla ilgili değil diğer yönetimsel konularda da görevleri başındaki tüm idarecilerin durumu değil kurumu idare etmesidir.