Öğrencinin Öğretmeni 'YOK' Yazma Hakkı

Ülkenin bir tarafına karanlık çökmüş…

Feryatlar arşı delmekte…

Bir tarafta yılbaşına hazırlık… alışveriş çılgınlığı… süsler, sepetler, içkiler, ler,ler, ler…

Bir tarafta her gün insanlar ölürken diğer taraftan yılbaşında maaşına yapılacak zammın hesabını yapanlar…

Dün, Gezi olayları sırasında yüzüne iki “fıslık” gaz sıkıldığında katliam var diye vaveyla edenler, HDP neden bize destek vermiyor, Kürtler bu işin neresinde diye bağırıp çağıranlar, bugün hallerinden gayet memnun bir şekilde insanların ölmesini izliyorlar.

Dün polis iki fiske vurdu diye devlet düşmanlığı yapanlar, AKP polisi diye elinden gelse bir kaşık suda polisi boğacak hale gelenler, bugün sokaklarda küçük çocukları infaz eden polislere pek de sessiz duruyorlar.

Peki, ya sizler,

Evet, size söylüyorum sevgili öğretmenlerim.

Madem Kürtler hain, madem devletin kıymetini bilmiyorlar, madem rahatları yerinde, o zaman onların bin yıldır yaşadığı zulme sen neden iki gün dayanamadın? Neden kaçtın? Üstelik aynı okulda beraber öğretmenlik yaptığın arkadaşlarını ispiyonlayarak!

Merak ediyorum döndüğünüzde öğrencilerinize zor durumda olan insanlar nasıl bırakılıp kaçılır diye mi ders vereceksiniz?

Eskiden öğretmen ve imamların ayrı bir yeri vardı. Kavga olduğunda birinin elinde kitap, diğerinin elinde Kuran ortaya çıkar silahları susturur, barışa vesile olurlardı. Öğretmen kavga etmemeyi öğretirdi.

Ya bıraktığınız öğrenciler, onlara ne diyeceksiniz… size kendini siper edip evinize kadar götüren öğrenciler. Onlar sizi çoktan “YOK” yazdı öğretmenim!

Son söz,

Beş duyu organımız nedir sorusuna; “dalak, böbrek, mide…” diye cevap vermeye başlayan insanların olduğu bir ülkede, insanlar ölürken bu kadar sessiz kalınması şaşırtıcı mı sizce?